ks. Moisey B. Drozd - Dies Et Mens i Dziecięca Kraina
Dies Et Mens
moisey bogdan drozd

     D I E S   ET   M E N S   [ 627 ]     

˙SAMOTNE PSALMY˙ 65 ‘ Miłość wydana ’


m. b. drozd
_


psalm 65 – ‘ Miłość wydana ’




« Ważne jest, by nigdy nie przestać pytać. Ciekawość nie istnieje bez przyczyny. Wystarczy więc, jeśli spróbujemy zrozumieć choć trochę tej tajemnicy każdego dnia. Nigdy nie trać świętej ciekawości. Kto nie potrafi pytać, nie potrafi żyć. […] Życie można przeżyć tylko na dwa sposoby: albo tak, jakby nic nie było cudem, albo tak, jakby cudem było wszystko »

— Albert Einstein


W istocie,
życie jest sekwencją chwil.
Podobnie jak w formie muzycznej „Fuga”,
która składa się z ‘tematu’ i ‘łączników’.
Chwila – to dany temat życia,
zaś łącznik – to misterne przejście
z jednej chwili do drugiej.
„Fuga” – znaczy „ucieczka”, „gonitwa”.
Czyż fugą nie jest życie?
Gonimy i uciekamy …,
w zależności od Obserwatora.
Wydaje mi się,
że nie powinniśmy się bać ryzyka,
ryzyka porażki, odrzucenia, rozczarowań.
Nie wolno nam rezygnować z poszukiwania Miłości.
Ten, kto przestaje szukać,
przestaje grać swój utwór
i przegrywa życie.



Życie każdego człowieka
jest drogą ku samemu sobie.
Jest próbą znalezienia i zaznaczenia ścieżki.
Żaden człowiek nie był nigdy w pełni samym sobą,
lecz mimo to każdy ku temu dąży.
Jeden w mroku,
inny w światłości,
jak kto umie.

Zdobyć miłość i zrozumienie ludzi,
zwierząt, roślin i gwiazd …
Radość będzie radością.
Ból będzie bólem.
Nie zmienimy tego.
Życie jest dialogiem radości z bólem.
A ból?
Nic tak nie zatraca życia jak egoizm.
Egoizm nie wart jest niczego.
Egoizmem jest wymaganie od innych,
by żyli życiem,
które akurat im wydaje się najwłaściwsze.
Żyć swoim życiem
nie jest egoizmem.
Egoizmem jest żyć życiem innych.

Życie ma jakiś sens,
skoro coś w nas udziela odpowiedzi,
odbiera wołania z dalekich wyższych światów,
gromadzi w naszej świadomości tysiące obrazów.
Żyjemy tak jak śnimy – samotnie,
a sens życia bowiem zmienia się z dnia na dzień,
w zależności od człowieka.
I całe szczęście.



~ Nadzieja jest najcenniejszą towarzyszką życia ~

— Jean-Paul Sartre


Przemawiasz nawet przez tych,
którzy kłócili się z Tobą …,
uparcie i zawzięcie.
Na życie wieczne.
Że Cię nie ma ze względu na zło.
Że Cię nie ma, ani Twoich wyroków.

A Ty jesteś dziwnym Bogiem.
Gdyby nie Twój Syn i Ty w Nim,
nic nie rozumiałbym.
Ani Ciebie,
ani życia.
Urzeka mnie subtelność
tego Człowieka w zakurzonych stopach.
Bóg, który mówił tak, jak człowiek powinien mówić,
a człowiek mówi tak, jak nie powinien mówić …
Jakby chciał być bogiem?

.

I taką przypadłością uczyniłeś życie ludzkie.
Dziwna rzecz związana jest z życiem.
Żyje się ‘do przodu’, a rozumie ‘do tyłu’.
Nadzieja sięgająca wstecz?
O tak! Gdyby nie przeszłość,
nie byłoby nadziei.
Życie dlatego trwa, ze jest nadzieją.
Trwa tak długo, jak długo trwają nasze wzruszenia.
Bez nich - staje się tylko kurzem.

.

Gdzie tkwi tajemnica szczęścia?
Chyba w tym, aby żyć powoli.

Potrzebuję jeszcze całego życia, Panie,
by zrozumieć,
że nie muszę wszystkiego rozumieć.
Tu na Ziemi nie ma właściwego życia,
tylko powolne umieranie kolejnych dni.
Jedynie miłość może nadać umieraniu życie,
bo miłość jest dążeniem
poza pole własnego życia.


[ o5. 11. 2o11 ]

_ __ ___ ____ _____ ______ ____________ _________________ cum Deo


moisey b. drozd
2011-11-05


Możesz dodać swój komentarz.

Podpis:   
E-m@il:   

Proszę wpisać nazwę stolicy Polski (antyspam):


Nie bierzemy odpowiedzialności za zamieszczone komentarze będące indywidualnymi opiniami i poglądami osób je zamieszczających, za które ponoszą oni pełną odpowiedzialność zarówno w sferze prawnej jak i moralnej.
Zastrzegamy sobie prawo do usuwania komentarzy bez podania przyczyny.


Jak komentarz do tych samotnych psalmów posyłam księdzu swoje rozważania i pytanie. Życzę księdzu samego dobra na drogach mądrości. Tylko z Bogiem! Z szacunkiem W. Sz. Pytania Oni wiedzą gdzie są Jak Bóg pozwoli Będą przychodzić do nas w snach Nie koniecznie w aureoli Bo ich dom To nieba jakiś przyczółek Z kościołem może A może tylko z kaplicą Niebiańską Bycie tam wśród świętych Im dopomoże Zapomnieć nicość Grę ziemskich słówek Ostre zakręty Gdy przyjdą pod dach Naszych serc dziurawych Czy coś powiedzą Czy będą milczeli Czy będą chcieli Rozmawiać z nami Ludzkimi słowami A może już zapomnieli Język kłamstw Przyniesiony z ziemi Który kwitł w kolorach Codziennej brzydoty Teraz wszystko takie chore Ale o tym No właśnie czy o tym Rozmawiają dusze
Podpis: Wasyl Szlachtycz     e-mail: wasylszl@op.pl
Dodano: 2011-11-05 20:30:26  



Duzhe dyakuyu, idemo podibnym shlakhom. Harne.
Podpis: bm drozd     e-mail: bdrozd@wp.pl
Dodano: 2011-11-05 21:44:09  



To niesamowite, że niektórzy ludzie mają dar wzbudzania u innych jedynych i niepowtarzalnych wzruszeń, np. muzyką, graniem na gitarze, śpiewaniem Emanuelu...bez NICH kurz
Podpis: aga     e-mail:
Dodano: 2011-11-07 09:25:13  



Pozostałe wpisy:

 
Dies Et Mens
Dzień i Myśl

O mnie
Dies Et Mens
Dziecięca Kraina
Kontakt

Dies Et Mens i Dziecięca Kraina - ks. Moisey Bogdan Drozd © 2012
O mnie | Dies Et Mens | Dziecięca Kraina | Kontakt



2593582